ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΚΑΤΟΙΚΙΑ , ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
θέση: Θεσσαλονίκη
εμβαδόν:75 τ.μ.
έτος:2025
αρχιτεκτονική μελέτη : Liza Tiktapanidou-ARCHITECTURE
φωτογραφίες: Nikos Vavdinoudis-Christos Dimitriou / studiovd.gr
Το κατάστημα, εμβαδού 75 τ.μ. ήταν αρκετά πλεονεκτικό για τη μετατροπή του σε κατοικία. Βρισκόταν σε έναν ήσυχο και δενδροφυτεμένο δρόμο της πόλης, με φαρδιά πεζοδρόμια και επιπλέον, διέθετε δύο όψεις: την πρόσοψη, πάνω στο πεζοδρόμιο και μία πλάγια όψη,με μεγάλο μήκος, η οποία “έβλεπε” σε ευρύ ακάλυπτο χώρο.
Αποφασίσθηκε να επανασχεδιασθεί και να μετατραπεί σε κατοικία των δύο δωματίων για μακροχρόνια μίσθωση.
Το βασικό αρχιτεκτονικό ζήτημα που αντιμετωπίζουμε σε τέτοιου είδους έργα είναι το πώς ένας δημόσιος χώρος μετατρέπεται σε ιδιωτικό.
Τα καταστήματα είναι χώροι δημόσιοι. Ανοιχτοί στο δρόμο και το θόρυβο, επιδιώκουν τα βλέμματα των περαστικών. Οι κατοικίες είναι χώροι ιδιωτικοί, εσωστρεφείς, καταφύγια της ιδιωτικής ζωής, μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα και χρειάζεται να διαθέτουν ένα, έστω και υποτυπώδες, μπαλκόνι, μία βεράντα ή μια μικρή αυλή που να παρέχουν στους κατοίκους διέξοδο σε έναν ιδιωτικό υπαίθριο ή ημιϋπαίθριο χώρο.
Ένα δεύτερο εξίσου σημαντικό αρχιτεκτονικό ζήτημα είναι το να αλλάξει η χρήση του χώρου,από δημόσιο σε ιδιωτικό “χωρίς να αλλάξει η όψη του” (η αλλαγή της όψης ενός κτιρίου απαιτεί συναίνεση όλων των συνιδιοκτητών του κτιρίου,στοιχείο που αποτρέπει τις μεγάλες αλλαγές) . Κάτι τέτοιο, σαφώς και δεν είναι δυνατόν. Τα εξωτερικά κουφώματα, τα οποία συνεισφέρουν στη διαμόρφωση των όψεων, είναι τελείως διαφορετικά μεταξύ κατοικιών και καταστημάτων. Σε μια κατοικία απαιτούνται παράθυρα ή /και μπαλκονόπορτες, που να προσφέρουν θερμομόνωση και ηχομόνωση και τα οποία να ανοιγοκλείνουν για να προσφέρουν φυσικό αερισμό. Στα καταστήματα, αρκεί μία πόρτα ανάμεσα στα σταθερά υαλοστάσια των βιτρινών.
Επιχειρήσαμε λοιπόν να απαντήσουμε στα παραπάνω ζητήματα με τους εξής χειρισμούς:
Πουθενά στις όψεις δεν αντικαταστήσαμε τα κουφώματα που αφαιρέσαμε(σταθερές τζαμαρίες), με συμπαγείς κατασκευές(τοίχους).Τα αντικαταστήσαμε με διαφορετικού τύπου εξωτερικά κουφώματα, σταθερά κουφώματα αλουμινίου με κρύσταλλα ή ταμπλάδες σε συνδυασμό με συρόμενες πόρτες, ανοιγόμενα παράθυρα και μεταλλικά προστατευτικά κιγκλιδώματα. Με τον τρόπο αυτό, διατηρήσαμε την αρχική σχέση μεταξύ κενών και πλήρων στοιχείων που οργάνωναν την όψη και του “δημόσιου” χαρακτήρα του αρχικού καταστήματος. Στην πρόσοψη, η εξώπορτα τοποθετήθηκε σε υποχώρηση,σε σχέση με το πεζοδρόμιο,ώστε να δημιουργηθεί ένας μεταβατικός χώρος πριν την είσοδο στην κατοικία. Στα δεξιά της εισόδου,σχεδιάσαμε ένα ημιϋπαίθριο χώρο,προστατευμένο από ένα κιγκλίδωμα από εκτεταμένο μεταλλικό πλέγμα(expanded). Ο χώρος αυτός,προσβάσιμος από το εσωτερικό, μέσω μιας μπαλκονόπορτας, αποτελεί έναν χώρο “αυλής”, προστατευμένης από τα βλέμματα των περαστικών, όπου μπορούν να φιλοξενηθούν φυτά,τα οποία να ¨φιλτράρουν”επιπλέον την σχέση του μέσα με το έξω.
Στην πλάγια όψη τοποθετήσαμε δύο δωμάτια,τα οποία,μαζί και με τον χώρο του καθιστικού, φωτίζονται και αερίζονται φυσικά, μέσω μεγάλων παραθύρων,τμημάτων μεγαλύτερων σύνθετων εξωτερικών κουφωμάτων. Εσωτερικά,τα σταθερά κουφώματα της πλάγιας όψης επενδύθηκαν με γυψοσανίδες και μονώθηκαν θερμικά και ηχητικά με κατάλληλα υλικά.
